Hugo Grotius
Wolność jest władzą, jaką mamy nad samym sobą.

Aktualności

wpisano: 2020-05-24 00:00:00
Intencje Mszalne - 25 - 31 V 2020r.

25. – 31.05.2020

Intencje mszalne

Dzień tygodnia

Godzina

Intencja

Poniedziałek
25.V.2020

730

+ Zdzisława Wyszyńskiego w 1 r. śm.

1800

+ Janinę i Stanisława Leszczyńskich, Ryszarda Czubaja

Wtorek
26.V.2020

730

W pewnej intencji

1800

W intencji Bogu wiadomej

Środa

27.V.2020

730

+ Rafała Fabisiaka

1800

+ Stanisława Pindelskiego i jego rodziców

Czwartek
28.V.2020

 

730

+ Stanisławę Trojniak i zm z cr

1800

+ Annę Przybylską

Piątek
29.V.2020

730

W int. Natalii z racji 18 urodzin

1800

Dziękczynna

Sobota
30.V.2020

 

730

+ Urszulę Lach w 9 r. śm. i zm z cr

1800

+ Gabrielę i Stanisława Podgórskich, Zofię Kubiak, Zygmunta Łopacińskiego, Dariusza Koszorka

Niedziela Zesłania Ducha Świętego

( Zielone Świątki )
31.V.2020

845

+ Henryka i Józefa Nogalów, zm z cr Nogalów i Jasków

1030

+ Franciszka Kanabusa, Zofię Szymankiewicz, Genowefę i Mieczysława Kłoszewskich

1200

+ Antoniego, Annę, Zofię i Stefana Kluczyńskich, Helenę, Franciszka i Henryka Olszewskich

1800

+ Genowefę i Zbigniewa Gutowskich, zm z cr Gutowskich i Janiszków

wpisano: 2020-05-24 00:00:00
Ogłoszenia Parafialne - 24 V 2020r.

24 maja 2020r.

Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego

( 7 Niedziela Wielkanocna )

 

  1. Dziękujemy mieszkańcom Kawęczynka za sprzątnięcie kościoła. W tym tygodniu zapraszamy mieszkańców Borowiny.
  2. Dziękujemy za ofiary składane na tacę, wpłaty indywidualne i na konto z przeznaczeniem na spłatę zobowiązań za remont kościoła i remontu frontonu kościoła.
  3. Jak wiemy zostały zmienione warunki dotyczące liczby wiernych w kościołach w czasie Mszy św. Jeśli chodzi o nasz kościół jest to liczba ta wzrosła do 70 osób.
  4. Ks. Kardynał Kazimierz Nycz  udzielił wszystkim wiernym, aż do odwołania dyspensy od obowiązku niedzielnego uczestnictwa we Mszy Świętej. Korzystających z dyspensy zachęcamy do osobistej i rodzinnej modlitwy oraz uczestnictwa w nabożeństwach transmitowanych za pośrednictwem mediów elektronicznych. Na stronie www.swzygmunt.knc.pl udostępniamy przekaz na żywo nabożeństw z parafialnej świątyni.
  5. Nabożeństwa majowe w naszym kościele są odprawiane codziennie o godz. 17.30. Po nabożeństwie Msza św. Zachęcamy również do utrzymania tradycji śpiewania Litanii Loretańskiej przy krzyżach i kapliczkach na poszczególnych wioskach
  6. W związku z sytuacją w kraju Parafialny Zespół Caritas prosi, aby wszyscy, którzy potrzebują pomocy zgłaszali się bezpośrednio do członków Zespołu lub za pośrednictwem księży.
  7. Na stoliku wyłożone są nowe numery czasopism katolickich. Gazetka parafialna „Św. Zygmunt” znajduje się w pojemnikach przy wyjściach z kościoła.
  8. Błogosławieństwa Bożego w tym tygodniu życzymy wszystkim naszym gościom i parafianom.

 

Zapowiedzi:

 

Łukasz Paweł Smoliński, kawaler z Parafii MB Różańcowej w Piasecznie i Kamila Kurkowska, panna z Parafii tutejszej (zap II)

Mariusz Piotr Kur, kawaler z Parafii św. Rocha w Jazgarzewie i Dominika Joanna Syguła, panna z Parafii tutejszej. (zap I)

Dariusz Czesław Olendzki, kawaler z Parafii św. Urszuli Ledóchowskiej w Chylicach i Angelika Ewa Kowalczyk, panna z Parafii tutejszej. (zap I)

Józef Maciak, kawaler i Magdalena Zofia Popławska, panna oboje z Parafii tutejszej (zap I)

Michał Łukasz Wiśniewski, kawaler z Parafii św. Andrzeja Boboli w Rajszewie i Patrycja Gawryś, panna z Parafii tutejszej (zap. I)

wpisano: 2020-03-25 00:00:00
Duchowa adopcja dziecka poczętego

 

Duchowa adopcja dziecka poczętego:

Kto chce ludzi ratować, musi za ludzi cierpieć.

Co to jest duchowa adopcja?

 

Pełna poprawna nazwa brzmi: "Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego Zagrożonego Zagładą". Nie jest to więc adopcja prawna dziecka po urodzeniu, pozbawionego opieki rodzicielskiej, do rodziny zastępczej, ale adopcja duchowa dziecka poczętego zagrożonego zabiciem w łonie matki. Wyrażana jest osobistą modlitwą jednej osoby o ocalenie życia dziecka wybranego przez Boga Dawcę Życia.Trwa przez 9 miesięcy, okres wzrostu dziecka w łonie matki. Zobowiązanie adopcyjne, poprzedza przyrzeczenie, które je utwierdza.

Istota Duchowej Adopcji wynika z osobistego: modlitewnego i uczynkowego wstawiennictwa do Jezusa Chrystusa osoby adoptującej duchowo, wstawiennictwo o pomoc w ratowaniu od zagłady jednego nieznanego, lecz wybranego przez Boga-Dawcę Życia zagrożonego aborcją dziecka. Trwa przez okres 9 miesięcy.

 

link do pobrania broszury:

http://bogus.knc.pl:8080/share.cgi?ssid=0iWTRcM

 

 

 

wpisano: 2019-12-15 00:00:00
Spotkania formacyjne i inne wydarzenia dla kandydatów do Bierzmowania

Spotkania formacyjne i inne wydarzenia odwołane.

 

Spotkania formacyjne i inne wydarzenia dla kandydatów do Bierzmowania:

Data

Dzień

Wydarzenie

15 XII 2019

Niedziela

Rekolekcje Adwentowe

16 XII 2019

Poniedziałek

Rekolekcje Adwentowe - Spowiedź św.

17 XII 2019

Wtorek

Rekolekcje Adwentowe

19 XII 2019

Czwartek

Pomoc przy Szopce g. 18.3o

12 I 2020

Niedziela

Spotkanie formacyjne w Domu Rekolekcyjnym g. 16.3o.

2 II 2020

Niedziela

Spotkanie formacyjne w Domu Rekolekcyjnym g. 16.3o.

1 III 2020

Niedziela

Spotkanie formacyjne w Domu Rekolekcyjnym g. 16.3o.

28 III 2020

Sobota

Msza św. w katedrze św. Jana w Warszawie i spotkanie po Mszy (dla tych co nie byli na dniach skupienia przed Adwentem)

30, 31 III - 1 IV 2020

Poniedziałek-Środa

Rekolekcje Szkolne

4 IV 2020

Sobota

Spotkanie Młodych w Wilanowie (dla tych co nie byli na dniach skupienia przed Adwentem)

9 IV 2020

Wielki Czwartek

Msza św.

10 IV 2020

Wielki Piątek

Liturgia Męki Pańskiej

11 IV 2020

Wielka Sobota

Wigilia Paschalna

12 IV 2020

Niedziela Zmartwychwstania

Msza św. 1o.3o

26 IV 2020

Niedziela

Spotkanie formacyjne w Domu Rekolekcyjnym g. 16.3o.

24 V 2020

Niedziela

Spotkanie formacyjne w Domu Rekolekcyjnym g. 16.3o.

7 VI 2020

Niedziela

Spotkanie formacyjne w Domu Rekolekcyjnym g. 16.3o.

20 VI 2020

Sobota

Podsumowanie roku formacji

28 VI 2020

Niedziela

Zakończenie Jubileuszu Parafii

 

 

 

 

 

 

 

 

 

wpisano: 2020-03-01 00:00:00
Posługa kandydatów do Bierzmowania podczas Mszy św. o g. 1o.3o

Posługa podczas Mszy św. o g. 1o.3o zawieszona do odwołania.

 

W niedzielę podczas Mszy św. o g.1o.3o kandydaci podejmują służbę podczas procesji z darami.

 

Data

Dzień

Kto?

Kto?

8 III2020

Niedziela

Piotr P.

Blanka K.

15 III 2020

Niedziela

Mateusz A.

Jakub K.

22 III 2020

Niedziela

Martyna G.

Michał H.

29 III 2020

Niedziela

Wiktoria C.

Martyna D.

5 IV 2020

Niedziela

Dominik B.

Wiktoria J.

19 IV 2020

Niedziela

Bartek J.

Julia K.

26 IV 2020

Niedziela

Weronika K.

Daria K.

3 V 2020

Niedziela

Martyna K

Zuzanna K.

10 V 2020

Niedziela

Martyna L.

Adam M.

17 V 2020

Niedziela

Natalia M.

Maja M.

24 V 2020

Niedziela

Bogdan N.

Przemysław O.

31 V 2020

Niedziela

Olga P.

Alicja Ś.

7 VI 2020

Niedziela

Mateusz W.

Oskar 

wpisano: 2020-02-09 00:00:00
List prymasa Polski przygotowujący do beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego kardynała Stefana Wyszyńskiego

List prymasa Polski przygotowujący do beatyfikacji
Czcigodnego Sługi Bożego kardynała Stefana Wyszyńskiego

ZWIASTUN DOBREJ NOWINY, ŚWIADEK CHRYSTUSA UKRZYŻOWANEGO, ORĘDOWNIK PRAWDY I WOLNOŚCI.

 

Umiłowani Siostry i Bracia,

W tekstach Pisma Świętego czytanych podczas dzisiejszej niedzielnej Eucharystii mowa jest o dwóch niezwykle ważnych i cennych darach, jakie otrzymujemy od Boga. Są nimi sól i światło. Jedno i drugie jest niezbędne dla życia człowieka i przyrody, która go otacza. Sól przecież nadaje smak pokarmom i zachowuje je przed zepsuciem, światło natomiast ogrzewa i oświeca. Słowo Boże zwraca jednak naszą uwagę na głębsze znaczenie tych darów. Obraz soli i światła to nauka jaką otrzymuje każdy z nas od Chrystusa. Jako Jego uczniowie nosimy w sobie jej niepowtarzalny „smak”. Naszym zaś zadaniem jest to, by nie zatrzymywać Chrystusowej nauki dla siebie, ale należy przenosić ją tam, gdzie życie utraciło swój smak i panuje ciemność. Dlatego tak ważne jest nasze codzienne zaangażowanie w głoszenie Ewangelii i dawanie o niej świadectwa, wówczas światło słowa Bożego, które w sobie nosimy, zabłyśnie w ciemnościach (Iz 58,10) i będzie świeciło wszystkim, którzy są w domu (Mt 5,15).

Solą ziemi i światłem świata był i ciągle jest Sługa Boży, kardynał Stefan Wyszyński. Możemy o nim powiedzieć, tak jak św. Paweł o sobie mówił mieszkańcom Koryntu, że nie przybył, aby błyszczeć słowem i mądrością, ale głosić Boże słowo, nie znał niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego, stawał przed ludźmi w słabości i bojaźni, by ukazywać moc Bożą (por. 1Kor 2,1-5). Siedemdziesiąt jeden lat temu, w święto Ofiarowania Pańskiego, 2 lutego 1949 roku, prymas Polski Stefan Wyszyński stanął z wielkim drżeniem (1Kor 2,3), a jednocześnie z pokorą i dumą przed podwojami „prastarej, płodnej matki kościołów polskich, bazyliki prymasowskiej”, by odbyć ingres do gnieźnieńskiej katedry. Cztery dni później, 6 lutego, uczynił to samo w stolicy Polski. W liście pasterskim na tą uroczystość napisał, że „ze czcią wielką i z religijnym namaszczeniem” stawia „swe stopy na warszawskim bruku (…) obmytym krwią ofiarną najlepszych, bohaterskich dzieci tego wspaniałego miasta” (02.02.1949 r.).

Wracamy dziś pamięcią do tych dwóch ingresów prymasa Polski, ponieważ przypominają one, że jego pasterska posługa w naszej Ojczyźnie była niczym sól i światło, bo dawała ludziom smak wiary na godne życie dzieci Bożych i wlewała nadzieję w niejedno ludzkie serce, w którym zgasła ufność. Kiedy prymas Stefan Wyszyński obejmował biskupie stolice w Gnieźnie i Warszawie, wypowiedział program swojej posługi. W liście na dzień ingresu pisał: „Nie przychodzę jako nieprzyjazny człowiek, ale jako zwiastun Dobrej Nowiny! Idę przepowiadać Wam Chrystusa ukrzyżowanego (…). Idę, by zwiastować Wam Ojca, który jest w niebie, (…) by głosić Wam miłość, pokój i dobro, by wszczepiać w dusze Wasze nowe życie łaski Bożej, by serca otuchą krzepić” (02.02.1949 r.).

Dzisiaj, kiedy spoglądamy z perspektywy czasu na jego ponad trzydziestoletnią prymasowską posługę, kiedy oczekujemy na czerwcowy dzień jego beatyfikacji, z przekonaniem możemy powiedzieć, że nakreślone zadania wypełnił. Nie sposób wymienić wszystkich Jego dokonań, ale warto zwrócić uwagę na niektóre z nich, a zwłaszcza na słowa wypowiedziane przez niego u początku prymasowskiej posługi, które wiernie realizował i były dla niego drogowskazem.

1. „Przychodzę (…) jako zwiastun Dobrej Nowiny”.

Prymas Stefan Wyszyński miał świadomość tego, że w pierwszym rzędzie dla powierzonych mu kapłanów i wiernych jest pasterzem. Dlatego też, wielką wagę przykładał do głoszenia Bożego słowa. Zdawał sobie sprawę z tego, że „potrzebna jest światu Ewangelia, głoszona przez Kościół” (Domaniewice, 23.05.1971), a „biskup jest po to, by głosił Ewangelię” (Warszawa 24.09.1975). Nie sposób zliczyć kazań, homilii, przemówień, listów pasterskich, w których przepowiadał Dobrą Nowinę o zbawieniu. Ten Boży Pasterz był wiernym głosicielem Ewangelii w słowie i czynie. Bardzo kochał Kościół, czuł się za niego odpowiedzialny, patrzył na niego oczami samego Chrystusa jak na Oblubienicę. Zwiastowanie wiernym Dobrej Nowiny, rozumiał jako zadanie, które ciągle musi trwać. Prymas uczył, że „Ewangelia i krzyż to nie są zabytki, że Kościół to nie archiwum – to aktualne życie! Nie wystarczy wspominać i mówić. Tak, to było dobre tysiąc lat temu, ale dziś? Właśnie i dziś aktualna jest Ewangelia i krzyż Chrystusowy, i dziś jest potrzebna służba Kościoła Chrystusowego Narodowi przez biskupów i kapłanów. Bo Kościół Chrystusowy to Kościół Boga Żywego, to Chrystus, który nie umiera. On żyje w nas!” (Gniezno, 24.04.1977 r.).

Istnieje dzisiaj potrzeba przypomnienia tych prymasowskich słów, kiedy wiara w Polsce u wielu ludzi, zwłaszcza w młodym pokoleniu, gaśnie. Kardynał Stefan Wyszyński staje się dla nas ogromnym wyrzutem sumienia, że niekiedy z obojętnością przechodzimy wobec wyzwań Chrystusowej Ewangelii i przypominamy zwietrzałą sól, która utraciła swój smak i nie świecimy przykładem żywej wiary otrzymanej na chrzcie świętym (por. Mt 5,13.15). Nie należy zapomnieć o tym, że wyrośliśmy z chrześcijańskich korzeni, tak jak i Europa, której jesteśmy częścią, wyrosła z tych samych korzeni co Polska.

2. „Idę przepowiadać Wam Chrystusa ukrzyżowanego”.

Prymas Tysiąclecia jest dla nas nie tylko wzorem przepowiadania Dobrej Nowiny o zbawieniu. Jego życie dowodzi, że możliwe jest zachowanie właściwej równowagi pomiędzy tym, co się głosi, a codziennością. Był wierny temu, co przyrzekł w dniu ingresu: „Idę przepowiadać Wam Chrystusa ukrzyżowanego”. Słowa te urzeczywistniły się bardzo szybko, kiedy doświadczył tułaczki i więzienia, pozbawiono go możliwości spełniania biskupiej posługi, zabroniono bezpośrednich kontaktów z kapłanami i wiernymi jego dwóch archidiecezji, odizolowano go od świata, tak jakby był największym zbrodniarzem i przestępcą. Ale także po uwolnieniu, niemal przez wszystkie lata prymasowskiej posługi, spotykał się ze strony ówczesnej komunistycznej władzy z upokorzeniami, oskarżeniami o zdradę Ojczyzny, o współpracę z obcymi mocarstwami. Stał się w ten sposób świadkiem Chrystusa ukrzyżowanego i przykładem wytrwałego znoszenia każdych cierpień. Dlatego po latach, u schyłku swojego życia, mógł otwarcie wyznać: „Z wielu rzeczy musiałem zrezygnować. Ale jednego nie mogłem się wyrzec: odwagi, męstwa i gotowości na każdą ofiarę, której Pan Bóg ode mnie zażąda. A wiecie, że zażądał wiele.” (Gniezno, 02.02.1979 r.).

Kiedy patrzymy na ten jakże bolesny, ale i potrzebny wymiar życia prymasa Stefana Wyszyńskiego, przypominamy sobie słowa św. Pawła z drugiego dzisiejszego czytania: Postanowiłem (…) nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego (1Kor 2,2). Prawdziwy uczeń Chrystusa bierze każdego dnia krzyż i w ten sposób Go naśladuje (por. Mt 16,24). Chociaż współczesny człowiek często wzbrania się przed taką perspektywą swojego życia i chciałby uciec przed tym, co wymaga trudu, poświęcenia i odwagi w wyznawaniu wiary, to tylko w taki sposób idzie się do świętości i doskonałości – przez krzyż i ofiarę z życia. Przypomina nam o tym sam Chrystus, który będąc w pełni solą ziemi i światłem świata nadaje smak i moc naszemu życiu. Przypomina o tym również Wielki Prymas Tysiąclecia poprzez swoją heroiczną wiarę, która nie cofnęła się nawet przed upokarzającym więzieniem.

3. „Przychodzę (…), by serca otuchą krzepić”.

Ksiądz prymas Stefan Wyszyński zapewniał też w dniu swojego ingresu, że przychodzi, by serca otuchą krzepić. Zadanie to wypełniał nie tylko poprzez głoszenie Ewangelii, ale również przez to, że okazał się prawdziwym Ojcem Narodu sponiewieranego, upokorzonego i zniewolonego przez komunistyczny reżim. Dlatego wołał do rządzących, by uszanowali „prawo do prawdy, prawo do sprawiedliwości, prawo do szacunku, prawo do miłości, prawo do wolności, prawo do wolności sumienia, wyznania i do służby Bożej, prawo do katolickiego wychowania dzieci i młodzieży” (Gniezno, 14.04.1966 r.). Wiele razy upominał się o te elementarne prawa przysługujące każdemu człowiekowi. W okresach niepokojów społecznych zapewniał, że „Kościół nigdy nie mobilizuje dzieci żadnego narodu przeciwko temu narodowi i jego prawdziwemu dobru, przeciwko państwu i tym, którzy państwem władają” (Gniezno, 14.04.1966 r.).

Wsłuchując się w głosy współczesnych polityków, ludzi nauki i kultury, dziennikarzy i publicystów, osób odpowiedzialnych za wychowanie młodego pokolenia, należy przypomnieć jakże aktualne dzisiaj słowa wielkiego Ojca Narodu, które mogą stać się przesłaniem kierowanym do każdego z nas. „Jesteśmy przekonani – mówił prymas Stefan Wyszyński – że lepiej jest, gdy Naród wierzy, niż gdyby nie wierzył, że umacnianie wiary bardziej służy jedności Narodu, aniżeli jej niszczenie. (…) Umacnianie w Narodzie wiary w Boga Jedynego i Żywego dobrze Polsce służy. Sami oceńcie, co lepiej służy Narodowi: czy to, że jest zjednoczony w imię Boga Żywego, czy to, że jest bez Boga w sercu?” (Gdańsk, 18.01.1959 r.).

Trwając w oczekiwaniu na beatyfikację wiernego i oddanego Chrystusowi Pasterza, nie ustawajmy w pogłębianiu naszej wiary. Wracajmy do naszych korzeni, do chrztu świętego, który uczynił nas dziećmi Bożymi i dał nam nowe życie w Chrystusie. Bądźmy też wyrazicielami głębokiej wdzięczności wobec Boga za wkrótce błogosławionego Stefana Wyszyńskiego, który w naszych czasach staje się przykładem świadka Chrystusowej Ewangelii, uczy wiernego trwania pod Jego krzyżem i jest ojcem, który otuchą krzepi ludzkie serca.

Niech czas, poprzedzający dzień beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego kardynała Stefana Wyszyńskiego, stanie się dla wszystkich okazją do przypomnienia sobie jego nauczania. Niech przez modlitwę przygotuje nas i sprawi, abyśmy odpowiadając na nasze powołanie, stawali się w tym świecie solą ziemi i światłem świata, którzy – jak wzywa nas papież Franciszek – będą dawać innym „wyraźne świadectwo o zbawczej miłości Pana” (por. EG 121). Na owocne przeżycie duchowego przygotowania do beatyfikacji Prymasa Tysiąclecia wszystkim z serca błogosławię

+ Wojciech Polak
Arcybiskup Metropolita Gnieźnieński
Prymas Polski

List należy odczytać w niedzielę, 9 lutego br., na wszystkich Mszach świętych.

† Biskup Michał Janocha
Biskup Pomocniczy w Archidiecezji Warszawskiej
Wikariusz Generaln

wpisano: 2019-07-01 00:00:00
Dekret

Prot. N. 1345/18/I

Dekret

Penitencjaria Apostolska, dla wzbogacenia pobożności wiernych i zbawienia dusz, na mocy szczególnych uprawnień, przyznanych jej przez Jego Świątobliwość Naszego Ojca Świętego z Bożej Opatrzności papieża Franciszka, przychylając się do prośby, wniesionej niedawno przez przewielebnego księdza Jacka Dzikowskiego, Proboszcza parafii pod wezwaniem św. Zygmunta w Słomczynie                w archidiecezji warszawskiej, popartej gorąco przez Jego Eminencję arcybiskupa metropolitę, na trzechsetlecie położenia pierwszego kamienia pod kościół parafialny, z niebiańskich skarbców Kościoła łaskawie udziela odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (spowiedź sakramentalna, komunia eucharystyczna, modlitwa według intencji Ojca świętego), który zyskują wierni prawdziwie pokutujący [za grzechy] oraz powodowani miłością, mogąc go ofiarować także na sposób wstawienniczy za dusze w czyśćcu cierpiące, jeśli od 30 czerwca 2019 do 30 czerwca 2020 roku nawiedzą kościół pod wezwaniem św. Zygmunta jako pielgrzymi i tam pobożnie wezmą udział w uroczystościach jubileuszowych, albo przynajmniej przez odpowiedni czas oddadzą się pobożnemu rozmyślaniu, zakończonemu Modlitwą Pańską, Wyznaniem Wiary i wezwaniem imienia Najświętszej Maryi Panny i św. Zygmunta.

Osoby w podeszłym wieku, chorzy lub ci, którzy z ważnej przyczyny nie są w stanie wychodzić domu, mogą uzyskać ten odpust, jeżeli wyrzekną się wszelkiego grzechu i powezmą zamiar spełnienia przy najbliższej okazji trzech zwykłych warunków, oraz duchowo połączą swoje modlitwy, cierpienia lub inne ciężary własnego życia z uroczystościami jubileuszowymi, ofiarując je miłosiernemu Bogu.

Aby zatem ułatwić dostęp do osiągnięcia Bożego przebaczenia, udzielanego dzięki kluczom Kościoła, dla dobra duszpasterskiego, Penitencjaria Apostolska usilnie prosi, aby ksiądz proboszcz i kapłani, obdarzeni stosowną władzą słuchania spowiedzi, chętnie                i wielkodusznie spełniali posługę Sakramentu Pojednania.

Niniejszy dekret ważny jest tylko jednorazowo. Żadne inne sprzeczne zarządzenia nie zmieniają jego ważności.

Dano w Rzymie, w siedzibie Penitencjarii Apostolskiej dnia 23 maja Roku od Wcielenia Pańskiego 2019.

 

Mauro kard. Piacenza, Penitencjarz Większy

Ks. Krzysztof Nykiel, Regens

tł. ks. Michał Sołomieniuk

Kalendarium

  • Kontakt
Kontakt z Wikariuszem :-) © 2013 | Pixel graf, 2013